Stadsgedicht #4 n.a.v. 4 mei dodenherdenking 2022
heeft deze stad zoiets als een deur
die je bij vertrek achter je sluit?
dat je daarna enkel nog de beelden hebt
de kasseien voelt natrillen in je lijf
een laatste galm klinkt vanuit de Lange Jan
dagen vergaan en staan niet langer op hun plaats
er druppelt dagelijks een portie tijd van de sterren
een poort klappert en waait open of dicht
een stad als deze meet zijn leven in stappen
vanuit het westen waait wat licht doorheen de straat
een herinnering sijpelt schichtig van mens tot mens
moet soms nog wennen aan dat wat ons verbind
met hij die was en enkel om vrijheid gaf
heeft deze stad zoiets als een deur?
hebben wij ten afscheid goed om ons heen gekeken?
even stilgestaan bij elk mens zijn eigen verhaal
bij wie hier voor ons ooit eerder stonden
nog eenmaal een blik, klink in de hand?
Aschwin van den Abeele
Stadsdichter van Middelburg