Stadsdichter

Stadsdichter

Karel Leeftink is Stadsdichter van Middelburg. Via de media is hij te horen en te zien bij optredens op verschillende podia in de stad.

De stadsdichter dicht over actuele gebeurtenissen, evenementen en dingen die hem opvallen. In dit kader neemt hij ook deel aan onze werkgroep Poëzie en voelt hij zich betrokken bij Kunst & Cultuurroute Middelburg.

Gedichten die Karel ons ter beschikking stelt zullen wij hier plaatsen.

Tags: Middelburg, KCRM, Kunst & Cultuurroute Middelburg, Stadsdichter, Karel Leeftink

tis altijd weer een feest

tis altijd weer een feest
tis altijd weer genieten
als je van weggeweest
terug keert naar de stad
wanneer je op de snelweg
ja blijft u wel opletten
van ver de fraaie netten
van de golfbaan al ziet

een staaltje van bouwkunst
van grootsteedse allure
een fraaie ouverture
naar wat de stad ons biedt
met bluf branie bravoure
die een ieder zal beroeren
met grootsheid pracht en staatsie
is hier iets neergezet

dat zich voorwaar kan meten
laat ons dit niet vergeten
met menig voorbeeld elders
van toparchitectuur
te samen met het het moet gezegd
fraai vormgegeven park Zep
is de entrée naar onze stad
een parel in de kroon 

tis altijd weer een feest
tis altijd weer genieten
als je van weggeweest
terug keert naar de stad
te meer daar je de pijn
van het zicht op de oude sannie
van Oostkerk stadhuis Lange Jan  
voor altijd wordt bespaard

Karel Leeftink
(stadsdichter Middelburg)

 

Afdrukken E-mail

Opening KCRM-seizoen 2016

verhuur je dochter voor een ezel
verkoop je huid voor een penseel
snijd je oor ontsteek de hemel
woon de leegte drink de kelk
doe het doek van vreemd verlangen
kermen blauwe ruiters gaan
spoorslags kus de heilige madonna's
blanke borsten huil de maan

vermeet een boom van twaalf meter
bedruk de muur met eigen zweet
met een beitel beelden stormen
aan de boorden van de schreeuw
vind de nachtramen gesloten
van het prentenkabinet
weet dat alleen de allergrootste
zonnebloemen buiten zet

met naald en draad vang je de wereld
verdraai de waarheid met een streek
doe het canvas winden bollen
kerf de onmacht in je hand
zet je ongekamde dromen
in een kast van claire obscure
waar zich het bleke melkmeisje
warmde aan het vagevuur

als dit alles is gebeiteld
in de bolster van je weten
en de branding in je aders
op je kusten storm brengt
als de paarden in je weiden
door het bevroren hekwerk breken
en de vogels in je zaligheid
en ziel naar het zuiden gaan

dan is het de hoogste tijd
het uur u heeft geslagen
er is geen ontkomen meer
aan wat eens vermijdelijk was
dan rest enkel nog de deelname
de dag is aangebroken
aan de kunst- en ook cultuurroute
van onze fraaie stad

Karel Leeftink
t.g.v. opening seizoen Kunst- en Cultuurroute 2016

Afdrukken E-mail

als de stilte nooit meer stopt

als dan

het lawaai verstomt
de papieren zijn getekend

de wereld verder gaat
en jij maar blijft 
blijft waar geen woorden zijn

scherven slechts en tranen
waar terug is noch vooruit 
(zo lijkt het dan toch)

waar de stilte nooit meer stopt

 

als dan 

beelden vervagen
geuren verdwalen
hoe klonk je stem?

vasthouden loslaten 
ontwaken wakker worden wordt

 

Afdrukken E-mail

Middelburg, let op uw zaak!

de bordjes zijn verhangen de borden zijn verzet
wat tot voor kort voor eeuwig leek
niet meer dan een gegeven
onomstreden en onbetwist
is plotsklaps nu verleden

 

met stille trom en zonder haast haast
snood en stiekem sluw en slim
neemt een leger grenscorrecties
onze oude hoofdstad in
was de Noordweg tot op heden
slechts in naam vreemd grondgebied
onderdeel van de historie
volksgeloof en verder niet
is-ie nu met woord en daad
en zonder slag stoot onverveeerd
in een moment van achteloosheid
door de buur geannexeerd
 

Middelburg  en Middelburgers
let op uw zaak en bij onraad
houdt uw dochters binnenshuis grijpt
naar de wapens weest paraat
want als u niet oplet, medeburgers,
Maneblussers, al te saam
zult u straks borden met  St Laurens
bij de Lange Jan zien staan!!

 

Karel Leeftink
(stadsdichter Middelburg)

 

over het plaatsen van borden met de plaatsnaam Sint Laurens
op plekken waar tot voor kort gewoon Middelburg stond

 

Afdrukken E-mail

trugkieke (mens zijn)

het verdriet het berouw de moed de wroeging
de schroom de vragen het zoeken het knagen
het doen alsof vooral niet laten blijken
de stad die brandde geblakerd uur
het had ik maar of had ik maar eerder of niet
had ik maar meer later anders of minder
gehoopt en gedroomd de grap en de vloek
het bordje voor het raam van het café om de hoek
had ik niet gezwegen gepikt en gevreesd
was ik maar niet zo toen maar anders geweest
het wegkijken het veinzen het niet kunnen weten
de stille tocht uit de stad naar het station
als ik dat had geweten het geweten de angst
te doen te laten te handelen te praten
redenen gezocht eerst toen daarna later
linten vliegtuigen in uren oktober 
verhalen gemaakt die ik zelf ging geloven
verteld steeds opnieuw keer op keer dan verzwegen 
het verdringen het slikken het wankelen het moeten
de molen die sprong de dijken die gaapten
het zich arrangeren de schuld en het boeten
het bidden het bloeden het huilen vermoeden
het vrezen vergeten het niet kunnen bevroeden
het gerucht in de morgen de tanks op de markt
het verraad en de pijn het bedrog en het schelden
de afkeer de moffen het schimpen de helden
die werden gemaakt en gefluisterd gebroken
haar eerste stappen op vaderlands’ bodem
de twijfel het verwijten beproeven verbijten
de slechten en goeden de bokken en geiten
de wraak en de driekleur hoe zwart-wit steeds grijzer

hoe zwart-wit steeds grijzer
hoe zwart-wit steeds grijzer

hoe mens te zijn hoe mens te blijven
mens te trachten in onmenselijke tijden
mens te blijven…..mens te zijn


t.g.v. de Dodenherdenking 4 mei 2015

Karel Leeftink
(stadsdichter Middelburg)

 

Afdrukken E-mail

ons secreet

(alleen voor mannen)

 

het meurt het geurt het riekt het stinkt
het windt het ruft het zweemt en mugt
maar oh wat lucht het op 

hoe goor en smerig vuil en vies
wit uitgebeten door de pies
van jongetjes en pubers 
van drinkebroeders handelaars
ringrijders boeren kunstenaars 
van wethouders en dichters
van manvolk zonder onderscheid
dat hier gelukkig net op tijd
wat leniging van noden vond
bij het klateren en druppen

qua design geen meesterwerk
denkt u wellicht, dit noodverblijf
maar grenzend aan de nieuwe kerk
een plaats van contemplatie  
een plek om zonder gene en schroom  
en schaamte man te mogen zijn 
als is het maar voor even
een teruggaan naar je oorsprong door
-hoe klein dan ook misschien- 
een stukje van je diepe zelf 
dan toch maar bloot te geven

dat het meurt en geurt en riekt en stinkt
en windt en ruft en zweemt en mugt
dat is de prijs die je betaalt
hier man te mogen zijn

 

Karel Leeftink

(stadsdichter Middelburg)

 

Afdrukken E-mail

geistig umnachtet

de vlinders in mij 
zijn nachtuilen slechts de lijsters 
in het woud 
heb ik zelf gezongen 

verdwaald in mijn hoofd,
zoekt een vreemd licht
zo fel zo veel zo veel meer
dan elders 

dichtbij is veraf lijkt het en überhaupt,
er is geen venster geen deur geen buiten
de tijd in steen geklonken,
beweeg slechts ik
de zon zet niet voor niets
mij een pad uit en
eens geweest soms
ooit worden ben ik nu 
altijd voor altijd 

alles kan zo maar alles zijn
als het aan mij ligt 
en ik zie heus wel….. 

waarom jij mij kijkt  

 

 

Karel Leeftink. 25 februari 2015

(geschreven voor de Boekenweek 2015)

 

Afdrukken E-mail

vergeten gaat vrij vlot vandaag

vergeten gaat vrij vlot vandaag
de dag omdat het verleden
met de tijd steeds langer wordt meer inhoud krijgt
kort door de bocht er meer valt te vergeten 

wat niet wil zeggen dat ik vergeet
ook dingen te onthouden
hoewel ik soms niet goed meer weet
of ik daarbij dingen vergeet
die anders blijven zouden 

zo had ik een herinnering
ooit aan vergane dagen
waarbij ik dacht dat het zo was
zoals ik het onthouden had
maar dat bij nader inzien wat
te veel te lijden had gehad
van tijd gebonden schade 

er was wat af vergeten dus
maar ook wat bijgekomen
met andere herinnering gehutst
dagdromen erdoor heen geklutst
gekleurd vervaagd om goedgemutst
misschien ook voor mijn zielerust
wat zaken te vermooien

kortom, het was echt een ratjetoe
van eens geleefd verleden
het was voor mij een les een leer
sindsdien onthoud ik weinig meer
tracht alles te vergeten 

Karel Leeftink
(stadsdichter Middelburg)

 

Afdrukken E-mail

Middelburg, nieuwjaarsdag

niet ver van de hemel vlakbij het station
staat de grote caravan nog waar het nieuwe jaar begon
de slaapster die er woonde is onlang pas ontwaakt
zij was de grote liefde van het neefje van Klaas Vaak
de laatste oliebollen en een restje vonkelwijn
staan te dromen op de tafel om zichzelf slechts te zijn

aan de rand van het water hier aan de Blauwe dijk
zit de hoop op eeuw’ge vrede wat te mijmeren zij aan zij
met de kleine spikkellijster en zijn elegante vrouw
die de eerste dagen van het jaar ooit deuntjes zingen zou 
en de geesten van het verleden drijven nog in het kanaal
tussen aalscholvers en drijfvuil en wat oudejaarskabaal

de Lange Jan staat in brand wordt hier en daar beweerd
want in de stal is het Kindje met zijn ouders gelogeerd
de heksen doen een heksenproef bij het scheiden van de Markt
waar de beelden van het stadhuis de salsa dansen ’s avonds laat

nu dan Koning Winter zijn paleis niet meer verlaat
holt een bende hyacinthen jolig door de Nederstraat
hoe ze nu in toom te houden is een vraag naar heg noch steg
daartoe wordt straks op het stadskantoor een overleg belegd
alle winden op de kaaien waaien met zichzelf mee
als het licht van rood op groen springt draagt het water naar de zee

er gaat een lopend vuurtje door het centrum van de stad
dat eindigt in het Abdij waar fluks een knoop wordt doorgehakt
waar ooit de nacht zal vallen is de weg gerepareerd
een sigaar uit eigen doos wordt praal en pronk gepresenteerd
de voornemens hoe goed ze ook zijn, gaan nu al over boord
want principes zijn principes in principe slechts een woord

de guitige een-tweeling zoekt in Rittenburg zijn weg
de stilte vindt een schuilplaats in de nissen van de kerk
alwaar de klokken schuinsmarcheren met de orgelist
die later in een dronken bui zich in een noot vergist

koningin Emma, het beste mens, zit heel kalm en zeer bedaard
al tijden lang te wachten op de prins op het witte paard
de hageprekers uit de buurt die zuipen zich weer klem
wat verderop is het carillon door het vuurwerk wat ontstemd
maar dat mag de pret niet drukken zegt de buurtagent aldaar
alle dagen slechts één draadje is een hemdsmouw in een jaar

de ooit zo trotse gouden eeuw kniest knort klaagt zemelt zucht 
en kijkt met lede ogen de kokmeeuw bevlogen lucht
de burgervader op het kantoor draait alle tientjes om
met Schraalhans in de keuken slaat-ie op de grote trom 

waarheen waartoe waarom en hoe waarmee en ook wanneer
dat is de vraag maar niet vandaag niet bij de pakken neer
nee, de wijsheid zit toch in de kan dus drinken we de wijn
wieweet dat alle zwarte sneeuw als voor de zon verdwijnt

Karel Leeftink

(stadsdichter Middelburg)

 

Afdrukken E-mail

onderaan de toren (Falco peregrinus)

onderaan de toren (Falco peregrinus)
 

dan liggen er beentjes, botjes, schedeltjes soms,
een snavel, poot, een her en der van ooit bevlogen leven
wat veertjes kluut een vleugel duif
verstrooid, geplukt, geplozen, uit
de hemel komen vallen buit van rovers op de toren 

daar zit het echtpaar moordenaar
daarboven onbekommerd van de prins geen kwaad te weten
te poetsen, rekken, bekken trekken, knikkebollen soms
dan weer alert met haviksogen koud de hemel af te meten
vlakbij de klok, de gouden wijzers, die de dagen ongeroerd
door matte winters slepen

(eens vreemde kinderen van de leeg geblazen landen
waar een jager doolt wat kudden in verloren uren dwalen
de wereld zich vergaapt aan haar schier oneindigheid,
zijn zij nu de nieuwe wilden die de oude steden heersen
in een vorstelijk habijt de ruimte vorm richting en tijd
naar eigen goeddunken bepalen) 

 

de schoonheid is meedogenloos en woont in valkenbroed  
hooghartig, fier en gracieus, gespierd, koket en stoer
kunnen zij niets dan valken zijn zich storten op het leven
altijd zichzelf nooit twijfelend eens aan doel van hun streven
trots pronkend bij het klokkengat, het mooiste koppel van de stad

 

 

Karel Leeftink, 23 februari 2015
(geschreven ter gelegenheid van de aankomst van het voorjaar 2015)

 

Afdrukken E-mail

gierzwaluwen

ach, ze weten het zelf niet
zo onbekommerd en onbezwaard
zo hemels ze liefde bedrijven
zo luchts en zo licht ze zomer zijn
zo zwieren slieren slaken
zo stads als het vrijdags carillon
zwermen zwenken avondzon: ja,
schreeuw het maar van de daken 

wat brengt hen hier dan doet hen gaan
zwaluw te heten niet te zijn
anders dan zich te blijven
gevels te zeilen wolken te jagen
niet meer dan een luttele honderd dagen
een stadsmuzak te zijn

om dan op een avond de hemel verweesd 
de hondsdagen te laten
voorgoed voorlopig dan toch voordat
een dovend licht boven de stad
de laatste zomer duidt
zijn zij vertrokken naar daar weg en zoek 
eens ooit en weleer

om dan weer te kunnen keren

Karel Leeftink
Stadsdichter van Middelburg

Afdrukken E-mail

Rozengeur

Hof van Sint Jan


rozengeur is wellicht wat veel
daarentegen maneschijn

wordt gratis iedereen verstrekt
maar ook zorg aandacht en respect
erkenning en waardering

wordt mij dan toch verteld
(en wie ben ik?)

in deze hof waar tijd en spechten
in verknoeste bomen struinen
in de tuinen wordt gespeurd 
naar onbespoten morgenrood
zijn de schaars bemoste muren
zachte handen die de klanken
van de Lange Jan wat verderop
de poort naar binnen leiden

in deze hof waar mensen mensen
met hun fouten en gebreken
mogen worden mensen mensen
helpen mens te kunnen zijn
zijn de rijk bemoste muren
sterke armen die het leven
in zijn overvloed en bontheid door
de poort naar binnen wenken

in deze hof
waar rozen geuren gaan 
en maneschijn logeert

 

Karel Leeftink
stadsdichter Middelburg
juni 2015

 

Afdrukken E-mail

miniatuur middelburg en het gat-gedicht

miniatuur middelburg

de lange jan de korte delft
das middelburg al voor de helft
rijd je dan langs middelburg-zuid
ben je de stad ook zo weer uit

 

 

het gat-gedicht

we rijden met de scooter door het centrum van de stad
we zien een kerk, een toren, een stadhuis en kijk, een gat
dat laatste is, zo peins ik toch, per ongeluk ontstaan
wellicht een duur ideetje van de stadsmegalomaan

 

Afdrukken E-mail