Stadsdichter

Anna de Bruyckere (Middelburg, 1987)

Stadsdichter Anna de Bruyckere (Middelburg, 1987) schrijft sinds de millenniumwisseling poëzie. Sinds veel later schrijft ze ook theater, essays en verhalen.

Ze treedt regelmatig op en publiceerde in o.a. Het Liegend Konijn, De Brakke Hond en Deus ex Machina.

Sinds januari 2018 is ze stadsdichter van Middelburg. Van opleiding is ze filosoof en econoom en werkt als parttime promovenda in de filosofie en als dichter, verteller, copywriter en lesgever.

In contact komen met onze stadsdichter? Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

© Arno Van den Hende
vlag-half-stok

Vandaag vind je me

ter gelegenheid van de opening van het jubileumjaar van de kunstroute - 2 februari 2019

aan iemands kind zijn ontkom je niet
maar iemands vriend moet je worden, kun je

alleen als je iemand
als iemand je
kiest

een open deur—

een stuk gebergte onder je schedeldak dat je delen durft
een vierkante meter vlakte in het beetje tijd dat je gekregen hebt
waar je altijd ongeboren jong en grijs bent tegelijk

een zondag, af en toe—

als je me zoekt, vandaag vind je me
voorbij mijn eigen navel

ik koos, volgde de weg net zo lang
tot ik de skyline van een andere handen
een ander lijf en paar ogen begon te ontwaren

sloeg daar af
naderde stapvoets, stil

en vond een torenend welkom
van vlees, bloed en glas

© SWM

Apis vrijwilligeria

7 december 2018 Nationale Vrijwilligersdag bij SWM -

Deze bijensoort heeft twee paar armen meer
dan de gemiddelde mens. Zet ze gul in.

Vliegt van achter de eigen voordeur vandaan.
Zwermt uit, strijkt neer in stad en dorp. Begint.

Brengt stuifmeel, aandacht, spierkracht.
Geeft tijd en alles wat er in die uren

uit hun ogen en hun handen komt.

Werkt hard. Herkenbaar aan een vacht
die lijkt op mensenhuid, een zoemend hart.

Blijft niettemin onzichtbaar, vaak. En vaak
is niet precies geweten wat ze allemaal

voor hun rekening nemen—wie nooit
bloeien zou, wat niet langer zou bestaan

zonder hun vleugelslag.

vlag-half-stok

De vogels zijn er wel

ter gelegenheid van De Week van de Eenzaamheid

Er is de stille merel die weer nestelde in de hazelaar.
De vinken die nog moeten wennen aan de boom
bij de overburen. Er zijn de kippen (als je
kippen eigenlijk tot de vogels telt).

De vogels zijn er wel, maar waar dan, waar
zijn die metgezellen met mensenlongen,
met lichamen waarin je wenkbrauwen,
ogen, neus en mond, waarin je oren

niet bij wijze van grap hoeft te herkennen

— zie die lachende wolk,
zie die fronsende koffiepot,
zie die opengesperde ramen —

De vogels zijn er wel: de ranke en de vreemde
en van die mooie grijze. De vliegensvlugge,
de vertrekkende en komende, de dode.
Maar ze grappen niet. Begrijpen niet

Aangenaam

ter gelegenheid van 20 jaar boekhandel De Drvkkery

Ik ben waar wordt bediend, uitgekeken, even gevraagd.
Waar wordt geregeld, gegeten, gedronken. Veel verlangd.
Waar wordt gelezen, geklonken. Verguisd en prettig vergast.
Ik ben waar wordt verwend. Gevierd. Soms verstandig gedaan.

Waar wordt gemompeld, bezeten. Ingepakt en teruggebracht
en opgeruimd. Ontmoet en ontmoet. Verwacht en uitgekomen.
Gelachen, gegroet, in stilte beneden en zo nu en dan gestolen.
Waar wordt verwelkomd, verloren en gevonden. Verrast.

Ik ben waar wordt gezocht, gebloosd. Gespeeld, verzonnen
en verwarmd. Waar wordt gegidst, gespiegeld, getreuzeld
en verjongd. Waar wordt gehoopt en verhoord, gepeuterd.
Ik ben waar wordt gegeven en ontvangen. Wordt begonnen.

Ik ben waar honderd jaar aan de Burg herinnerd wordt
en eveneens al twintig jaar vergeten. Ik ben de plek
die u telkens weer als nieuw verkent, als bekend omarmt en nooit voor lang verlaat. Ik ben wie

allen die hier binnenkomen heel voorzichtig openslaat,
met liefde leest—u allen, een voor een voor een.

vlag-half-stok

Soms wordt het tijd

4 mei 2018

Soms wordt het tijd. Dan sjokt mijn oude buurman de trap op.
Dan buigt hij zich over de verhalen die hij bewaart op zolder
—avonden en avonden, maanden en maanden, levens en

levenslang.

Hij maakte de oorlog niet bewust mee maar de jongen
die hij nog altijd achter zijn ogen voelt zag toch genoeg,
de jongen die ik, als het licht juist valt, me aan zie kijken:

hoe die jongen opgegroeid en klein gebleven is,
hoe die zijn vrouw ontmoette, zijn kinderen kreeg
en jaar na jaar na jaar wroette in de donkere, vette klei.

Hoe hij in zijn bogaard fruitboom na fruitboom snoeide.
En hoe hij die stoel waarin hij nu zo vaak zit, verwenst
en dankt—zo’n lelijke luie, zegt hij, die oudjes helpt

om op te staan.

De rouwrandjes onder zijn nagels zijn van hetzelfde zwart
als wat gedrukt staat in zijn boeken, in zijn mappen vol
ontbindende knipsels uit de tijd voor copy/paste

die hij dan op zolder leest en leest en leest.
En van hetzelfde vale zwart de elegante stilte
en gezichten die we vanavond dragen, de eerbied

terwijl het kwade overal is en niemand zeker weten kan
dat eerbied de juiste of juist verkeerde stemming is
als het kwade je omringt, of juist het enige wat we

juist dan juist goed doen kunnen—

De bogaard is verkocht en toch, mijn buurman leeft
en leeft en leeft tot nader order gelukkig en gezond.
Maar soms, soms wordt het tijd. Soms wordt het tijd

om te ontmoeten, aan te kijken, te verwensen, snoeien,
wroeten. Om te krijgen, danken, om te buigen, lezen,
dragen. Om te helpen op te staan.

Belééf Kunst & Cultuur

Blijf op de hoogte!

U kunt de deelnemers aan de route elke eerste zondagmiddag van de maand bezoeken tussen 13.00 en 17.00 uur. Met uitzondering van januari.

Natuurlijk kunt u altijd een afspraak maken met een afzonderlijke deelnemer voor een ander tijdstip. Kijk hiervoor even op de deelnemerspagina's.

Wilt u contact met het bestuur van de Stichting Kunst en Cultuurroute Middelburg? Gebruik dan de gegevens op de contactpagina.

De Jong One!

© 2013-2019 Stichting Kunst en Cultuurroute Middelburg